Jump to navigation
در روزهایی که حضور مربیان و بازیکنان جذاب خارجی در لیگ برتر عده‌ای را به وجد می‌آورد، شرایط در پشت پرده آشفته‌تر از هر زمانی است. در این وضعیت ما نمی‌دانیم از کجا آمده‌ایم، کجا هستیم و به کجا می‌رویم. 
با وجود گذشته قریب به یک قرن از ورود فوتبال به کشورمان ایران، آن‌هایی که خود را «هوادار» این ورزش می‌دانند، هنوز درک درستی از آن ندارند. 
اختصاصی طرفداری | پر واضح است که فوتبال در ایران ورزش محبوبی است و عده زیادی به طور روزمره پیگیر اخبار و حواشی آن هستند. البته این وابستگی عمدتا در حدی است که هوادار برای تماشای بازی محبوبش راهی ورزشگاه می‌شود و از آن فراتر نمی‌رود. به عبارت دیگر، اگرچه تعصب در قبال فوتبال ایران در زندگی روزمره به وفور به چشم می‌خورد، اما این علاقه چندان فراگیر نیست و محدود به محیط‌های ورزشی است. 
در علم جامعه شناسی، کارکردگرایان برای هر نهادی، کارکردی قائل هستند. همچون سایر سطوح اجتماعی، هواداران فوتبال هم مسئولیت‌هایی دارند؛ چیزی که نه فقط در فوتبال، بلکه به طور کلی در ورزش ایران کمتر به آن توجه شده است. بر این اساس هوادار ابتدا باید جایگاه خودش را در یک سیستم بشناسد و مطابق با آن به کنش‌گری بپردازد. اما این مهم تا زمانی که تشکلاتی منسجم و رسمی وجود نداشته باشد، میسر نخواهد شد. 

در دهه‌های اخیر اقدامات معدودی که بیشتر به خودنمایی برخی مدیران بر می‌گشت تا چاره‌ای اساسی، در راستای هویت‌یابی هواداران فوتبال صورت گرفته است. با این حال هنوز هم بخش زیادی از هواداران تیم‌های لیگ برتری فاقد کارت هواداری هستند. آن‌هایی هم که این کارت را دریافت کرده‌اند، صرفا به در اختیار داشتن آن دلخوش هستند چرا که امتیازات چندانی برای‌شان به همراه ندارد. اهمیت برخورداری از کارت هواداری در این است که پیوند میان هوادار و باشگاه را تقویت می‌کند.
در کشورهای پیشرفته اروپایی، کارت هواداری امتیازاتی همچون استفاده رایگان از سیستم حمل و نقل شهری و حتی بین شهری را به همراه دارد. هواداران همچنین می‌توانند با استفاده از این کارت‌ها، از تخفیفاتی در فروشگاه‌های رسمی باشگاه برخوردار شوند. در کنار آن اگر کسی بلیت فصل بازی‌های تیم محبوبش را هم خریداری کرده باشد، همواره در ورزشگاه روی صندلی مختص به خودش خواهد نشست که یک نوع احساس تعلق در او ایجاد کرده و موجب می‌شود خود و باشگاه را در قالب یک «ما» تعریف کند. 
البته عضویت در کانون هواداران باشگاه‌ هزینه‌هایی را در بر دارد که به طور کلی در جامعه ما کمتر از آن استقبال می‌شود. اما هوادار باید بداند که او با تهیه این کارت‌ها ضمن برخورداری از امتیازاتی مشخص، از باشگاهش حمایت می‌کند تا استقلال مالی خود را حفظ کند و در مسیر موفقیت گام بردارد. با وجود علم به مشکلات اقتصادی موجود در جامعه ما که هزینه کردن در مورد علایق و سرگرمی را به اولویت آخر تبدیل می‌کند، شوربختانه این «رایگان طلبی» در همه سطوح دیده می‌شود و محدود به فوتبال نیست. از دانلود فیلم‌ها و موسیقی‌ها گرفته تا کتاب‌های دیجیتال که هیچ حمایتی از صاحب اثر نمی‌کند و دو راه را پیش روی او قرار می‌دهد: ۱- کاستن از کیفیت کار و یا به طور کلی توقف آن ۲- تولید آثار سفارشی که هم با اخلاقیات زاویه دارد و هم به دلیل آن که از صمیم قلب نیست، کیفیت پایین‌تری دارد. 

اما علاوه بر مجرای رسمی هویت‌یابی، انجمن‌های هواداری هم در فوتبال در موضع ضعف به سر می‌برند. گردهمایی هوادار ایرانی صرفا در کانال‌ها و صفحات مجازی خلاصه شده و توان چندانی برای انجام کنش‌های جمعی ندارد. این باعث می‌شود رسانه‌های رسمی و غیررسمی، بیش از پیش به مهندسی افکار بپردازند و هواداران به جای تاثیرگذاری، صرفا تاثیرپذیر باشند. این در حالی است که قدرت این انجمن‌های هواداری در فوتبال اروپا به حدی است که حتی روی سیاست‌گذاری‌های باشگاه هم تاثیرگذار است. برای مثال اعتراض مداوم گروه‌های هواداری منچستریونایتد در سالیان اخیر موجب شد تا مدیران این باشگاه در صدد تغییر رویکرد باشگاهی که صرفا به امور اقتصادی می‌اندیشید و به نظر اهداف ورزشی خود را فراموش کرده بود، بربیایند. کار حتی به جایی رسید که ریچارد آرنولد مدیر اجرایی باشگاه برای جلب رضایت هواداران، در یک کافه پای درد و دل‌های آنان نشست. موارد مشابهی در باشگاه‌های دیگر هم به چشم خورده است.
بدیهی است هواداری که این ارتباط دو سویه با باشگاه را حس کند، کمتر به اعمال هنجارشکن دست خواهد زد. اینجاست که می‌توان بخشی از علل صندلی‌های شکسته ورزشگاه‌ها، فحاشی‌های روی سکوها که حتی می‌تواند جرایمی را برای باشگاه محبوب‌شان به همراه داشته باشد و مواردی از این دست قبیل را درک کرد. این از خودبیگانگی نه تنها در بسیاری موارد عامل نفاق بوده و آسیب‌های فراوانی را به همراه داشته است، بلکه در میادین بین المللی هم به ضرر نمایندگان ایران تمام شده است.
در مدیریت همواره شناسایی ضعف‌ها گام ابتدایی است و گام اصلی به انجام اقداماتی اصولی برای حل آن‌ها بر می‌گردد. در رابطه با مسائل و مشکلاتی که عنوان شد، طبیعتا لازم است تا ساختار فوتبال کشور اصلاحاتی اساسی را به خودش ببیند. تا زمانی که فدراسیون فوتبال خود شرایط نا به سامانی دارد، میزان دوام مدیران باشگاه‌ها در سمت‌شان حتی از برخی بازیکنان تیم کمتر است،  افراد غیر ورزشی سکان امور را در دست دارند و باشگاه‌ها به شکل دولتی اداره می‌شوند، نمی‌توان انتظار بهبودی در شرایط داشت. 
حقیقت این است که تداوم وضع موجود به سود خیلی‌هاست و به همین دلیل تغییر آن آسان نخواهد بود. در فوتبالی که لیدرهای هواداری در آن جریان‌ساز هستند، دلال‌ها در آن جولان می‌دهند و هواداران به جای مطالبه‌گری، سرگرم حواشی بی پایان هستند، شرایط موجود برای خیلی‌ها منفعت زیادی به همراه دارد. اما تغییر باید از هواداران و برای خودشان شروع شود و این تنها در سایه اتحاد و همدلی آن‌ها میسر خواهد شد. 
اخبار داغ 
فوتبالی که امیدی بهش نیست هوادارم طبیعیه خیلی مسائل دنیا رو رعایت نکنه
۱)همین پرسپولیس و استقلال به معنای واقعی بیان خصوصی سازی بشن بعد مدیران واسه احداث ورزشگاه کمپ تمرینی اقدام کنن
ببینن چند درصد جامعه ازشون حمایت میکنن من مطمئنم حداقل پنجاه درصد جامعه حمایت میکنن که همون پنجاه درصد میتونه باعث شه که بازیکنای بزرگی وارد فوتبالمون بشه نه کفتر بازای لیگ برزیل
۲) باید ببینم چی باعث شده فوتبالی که مدعی برگزاری بازیای اسیایی و المپیک و جام جهانی بوده چرا به این وضع افتاده که تیمای باشگاهیش هیچ زیر ساخت فوتبالی ندارند با این همه هوادار
داشتن یه ورزشگاه ،یه کمپ تمرینی مناسب حق باشگاهای پرهوادارامونه ولی الان باشگاهامون حتی یه مکان معین ندارند
سه دنگ باشگاه استقلال واسه فدراسیونه از پرسپولیسم که رسید به شستا
۳ ) من حاضرم واسه دیدن فوتبال بیشتر هزینه کنم و پول بدم حتی با این شرایط اقتصادی ولی سیاست های کشور باعث شده بریم گوشه رینگ حتی گوگل هم نود درصد خدماتش رو برای ایرانیا بسته و عملا کپی رایت معنایی نداره
وقتی هواداران فرهنگشون درست میشه که امکانات و سطح فوتبال ایران بالا بره
فک کردین چرا انقد طرفدارای اروپا با شخصیتن(که البته نیستن همشون)
ولی خب
وقتی میری ورزشگاه اون امکانات خفنو می بینی
اون سطح فوتبالو می بینی طبیعیه فحش ندی
تو کشوری که وقتی میری ورزشگاه آزادی ساندویچ با دو برگ کالباسو میدن ۷۰ هزار تومن
دستشوییش افتضاح سطح چمن افتضاح نوع فوتبال افتضاح انتظار فرهنگ غنی هواداری دارید؟
https://www.instagram.com/telegram_gold/
فوتبال ایران اینقد از جذابیتش کم شده که نیم ساعت پیش این پست کار شده هنوز کامنتا بالای ۲۵ رو رد نکرده و ویو هم زیر ۱۵۰۰عه
مخصوصا کیسه کشای ال..ت بی فر..گ :))))))))
مثلث تاس عامل تمام فسادها و بی فرهنگی های فوتبال هستن ؛ راس این مثلث شوم هم رکابزنان قرار دارن
یه نقدم من بر فرهنگ نویسندگی کنم اولا که نود درصد سایتها اصلا جایی واسه کامنت گذاشتن رو اخبار و مقاله ها ندارن دوما اونایی هم که دارن اول بررسی میشن بعد براساس خوش آمد نویسنده ها ثبت میشن فقط یه درصد کمی مثل اینجا هست که کامنت گذاشتن آزاده که اونم متاسفانه خیلی وقته نظر دادن تو طرفداری از خنثی کردن بمب هم استرسش بیشتر شده یعنی کافیه نویسنده کوچکترین مخالفتی ازت ببینه که کلا باید با اکانتت خداحافظی کنی
دوستان عزیز
فوتبال ایران به همان دلایلی رشد نمی‌کند که اقتصاد ما رشد نمی‌کند.
اگر فکر میکنید که مشکلات اقتصادی ما راه حل اقتصادی دارند سخت در اشتباهید.
مثال شبه جزیره کره مثال خوبی است.
مثل سیبی بود که دو نیمه شد. نیمه شمالی ضدیت با آمریکا و غرب را محور سیاست خارجی و سرکوب مردم هم در داخل سیاست داخلی بعداز ۷۰ سال امروز مردم شمالی دارن علف میخورن
ولی جنوبی‌ها مدارا با جهان و دوستی با غرب چهر خارجی اش بود و دموکراسی و راداری سیاست داخل امروز کره جنوبی یازدهمین کشور صنعتی دنیاست با رفاه بالا مردم کشور
همه امور زندگی حتی روابط خصوصی ما هم به سیاست کلان کشور بستگی دارد.
اگر ما میخواهیم دشمن آمریکا باشیم
مشکلی نیست باید هزینه‌های این دشمنی را هم بدهیم.
تحریم انزوای بین المللی رشد منفی اقتصادی و فوتبال فاسد و درب داغون علی اصغری.
اوج تمدن چند هزار ساله یک ایرانی زمانی مشخص میشه که یک تیم موقعیت خراب میکنه همه میگن وای طرفدار مقابل با یک کلمه هم از تیم خودش حمایت میکنه هم تیم حریف رو نابود میکنه مشخص میشه
ممنون میلاد عزیز
ولی با احترام به نظرم تو جامعه فوتبالی ای که مثل نقل و نبات از کلمه هایی مثل تجاوز و زیرخواب و… استفاده میشه یا به صورت گروهی بهم توهین میکنن مثل استقلالیا / پرسپولیسیا فلانن و بیسار حرف زدن از فرهنگ خنده داره چون اصلا فرهنگی براش تعریف نشده و هرکی هرچی میخواد به زبون میاره!
فوتبال ایران که هیچی دیگه کلا فوتبال به هیچ جام نیس ولی از استقلال بخاطر هواداراش خیلی بدم میاد ؛ با اختلاف بیشعور ترین و فحاش ترین هوادارا رو داره که تهمت زدن کار عادیشونه . بجز حالا بعضی استثناهای خیلی کم مثل آقا عباس
همین الان حقوق چند ده میلیاردی فوتبالیست های ایرانی داره از اموال عمومی داده میشه چه رایگان طلبی؟
اونی که فوتبال ایران رو نمی بینه چرا باید از حقش بدن به یه فوتبالیست یا باشگاه؟
اون کارگر و مهندسی که تو معدن های سیرجان با ماهی 7-8 میلیون کار می کنه چرا باید حقش رو بخورن بدن به یه بازیکن گل گهر چند میلیارد بگیره تا یه لگد بزنه به توپ ؟ بقیه تیم های فوتبال هم همینن دارن از جیب مردم می دزدن و تازه جالبه یه مشت بدبخت هم تو سر و کله هم می زنن واسه فوتبالی که داره از حق اونا اداره میشه
بهترین راه اینه که همه باشگاهها رو واقعا خصوصی کنن واونوقت خودشون می دونن و برادران که چطوری سر حق پخش با هم کنار بیان
این شعر مولانا نبود؟
کاش میشد از این خراب شده زد بیرونو رفت یجای نه درحد اروپا درحد شرقش اروپا یا حتی یه کشور با نظام روبه پیشرفت نه اینکه با سرعت نور داره میره به1400سال پیش.
حاضرم حتی برم شمال آفریقا یا آمریکای مرکزی یا جزایر شرق آسیا ولی از این خراب شده که ملتشم شدن مث مسعولاش فرار کنم
فوتبال اصولی و ایران؟
هواردای سیستماتیک و روی نظم؟
خیلی باهاش فاصله داره ولی حیف که حتی یه لحشه توی سراشیبی به فاک رفتن توقف نمکینه که برگرده سمت اروپا یا حتی آمرکای جنوبی یا حتی خوبای آسیا.عوضش میرن سلام دیکتاتور میخونن تو ورزشگاه بجای درآمد زایی و کنسرت 100هزارتایی
تو کشوری که اقتصادش درحد ونزوئلاس و کم کم وضعش داره از کشور های آفریقایی هم بدتر میشه، ملت جهان سومی برای نقل و انتقالات تجمع نمیکنن ولی یه تجمع برا حل بدبختی هاشون نمیزارن
وقتی هواداران فرهنگشون درست میشه که امکانات و سطح فوتبال ایران بالا بره
فک کردین چرا انقد طرفدارای اروپا با شخصیتن(که البته نیستن همشون)
ولی خب
وقتی میری ورزشگاه اون امکانات خفنو می بینی
اون سطح فوتبالو می بینی طبیعیه فحش ندی
تو کشوری که وقتی میری ورزشگاه آزادی ساندویچ با دو برگ کالباسو میدن ۷۰ هزار تومن
دستشوییش افتضاح سطح چمن افتضاح نوع فوتبال افتضاح انتظار فرهنگ غنی هواداری دارید؟
نویسنده ی محترم فکر کنم در نظر نگرفته کجای دنیا و با چه قوانینی داره زندگی میکنه. از دانلود رایگان موسیقی فیلم میگه یا تماشان رایگان فوتبال داخلی! شما هم مثل مسئولان حکومت درامد ریالی و خرج دلاری رو در نظر نگرفتی و بعدش هم چه طور از یه کارگر و کارمند ساده و راننده یا دانش آموز و دانشجوی بدون درامد عضو خانواده کم درامد انتظار داری بره برای گرفتن کارت هواداری هزینه کنه . اونم در مملکتی که اختلاف طبقاتی بیداد میکنه و درامد یک فصل بازیکن فوتبال داخلی به اندازه ی کل درامد یک عمر جد و آباد هواداران فوتبال هست! ایراد اصلی فرهنگ هواداری در ایران این هست که تمام فوتبال مملکت شده استقلال و پرسپولیس . هوادران فوتبال در تمامی شهرهای ایران حتی شهر هایی که تیم فوتبال قوی در سطح بالای کشور داره یا طرفدار استقلال هستند یا پرسپولیس . چنین موردی در هیچ کجای دنیا دیده نشده!!!
متاسفانه مبحث به شدت درست در حد تئوری باقی خواهد ماند متاسفانه مدیران باشگاه های ایرانی به این موضوع اهمیتی نمی دهند
بسیار زیبا بود.
آقای وفادار.
البته متاسفانه عده ای بی جنبه باعث شدند فوتبال ایران به سمت فحاشی کشیده بشه، و همه میدونن منظورم کیان.
مطلبی فوق‌العاده ک واقعا لازمه هوادار بخونه بهش فکر کنه

source

توسط varzeshikhabari