Jump to navigation
به گام نوزدهم رسیدیم، طی 21 مطلب به مرور دوره های مختلف جام های جهانی در طول تاریخ پرداخته ایم. 
برگی از تاریخ جام جهانی، عنوان مطالب دنباله دار اختصاصی طرفداری است که کتاب تاریخ جام جهانی را ورق زده و مهم ترین اطلاعات و وقایع آن را مرور می‌کند و تا روزهای منتهی به جام جهانی 2022، در کنار شما خواهد بود. 
اختصاصی طرفداری | نوزدهمین دوره جام جهانی از 11 ژوئن تا 11 جولای در آفریقای جنوبی برگزار شد. این نخستین باری بود که کشوری از قاره آفریقا میزبانی مهم ترین رویداد فوتبالی جهان را بر عهده گرفت. 204 تیم در مرحله مقدماتی به رقابت پرداختند (یک رکورد در زمان خودش) در نهایت 32 تیم موفق شدند مجوز حضور در سرزمین قهوه را به دست بیاورند؛ اسلواکی و صربستان در این دوره موفق شدند برای اولین بار پس از فروپاشی چکسلواکی و یوگسلاوی راهی بزرگترین فستیوال فوتبالی شوند. 
جام جهانی 2010 از نظر محل برگزاری، به یادماندنی و خاص بود. آفریقای جنوبی به نمایندگی از قاره آفریقا موفق شد میزبانی را به دست بیاورد (مراکش می توانست اولین میزبان آفریقایی باشد اما سال 1994، قافیه را با رای 7-10 به آمریکا واگذار کرد). این بار اما از قبل تصمیم گرفته شده بود که میزبان از قاره آفریقا باشد. در همین راستا سه کشور مصر، مراکش و آفریقای جنوبی با یکدیگر به رقابت پرداختند. ووووزلا احتمالا تا ابد به عنوان نماد این جام جهانی شناخته خواهد شد، شیپور پر سر و صدایی که در جام کنفدراسیون های 2009 به جهانیان معرفی شد. گفته می شد که برای جام جهانی، ممنوعیت هایی در استفاده از ووووزلا به وجود می آید اما در نهایت هزاران ووووزلا روی سکوهای استادیوم های آفریقای جنوبی به صدا درآمدند. 
ایتالیایی ها به عنوان مدافع عنوان قهرمانی، با تیمی متفاوت نسبت به نسل طلایی 2006 پا به عرصه رقابت گذاشتند. فرانسه تحت هدایت دومنک با یکی از کم ستاره ترین تیم های تاریخش و به سختی مجوز حضور در آفریقای جنوبی را به دست آورد؛ اروگوئه در همین جام ادینسون کاوانی و لوییس سوارز را به دنیای فوتبال معرفی کرد؛ آرژانتین با لیونل مسی و سایر مهاجمان جوان و تازه چهره شده اش و البته بدون زانتی وارد رقابت ها شد؛ انگلیس نسل طلایی باتجربه اش را با هزار امید و آرزو به آفریقا فرستاد؛ آلمان یک تیم بسیار جوان با یک سرمربی جوان معرفی کرد؛ هلند با وسلی اسنایدر بی نظیر 2010 و آرین روبن احیا شده در بایرن مونیخ وارد رقابت ها شد؛ برزیل و پرتغال هم با برندگان توپ طلا یعنی کاکا و کریستیانو رونالدو، به آفریقای جنوبی پرواز کردند. در گروه آخر هم اسپانیا، فاتح یورو 2008 با ژاویستا، راموس، تورس، ویا و ایکر کاسیاس و سایر ستارگانش وارد آفریقای جنوبی شد. 
 
میانگین تماشاگر در هر بازی: 49699 نفر
به مانند دوره های اخیر. 8 گروه متشکل از 4 تیم، تیم های اول و دوم هر گروه به مرحله حذفی رسیدند و به صورت ضربدری با تیم های اول و دوم گروه قبلی (یا بعدی) رقابت های مرحله یک هشتم نهایی را برگزار کردند. مسابقات به صورت تک حذفی و تا مشخص شدن قهرمان ادامه پیدا کرد. ضمن این که بازی رده بندی هم برگزار شد. 
شکیرا با آهنگ واکا واکا یکی از شنیدنی ترین موسیقی های تاریخ جام جهانی را برای این تورنمنت خلق کرد. ووووزلا اما تنها سازی بود که از اولین دقیقه دیدار مکزیک و آفریقای جنوبی و گل شابالالا دمیده شد و تا گل اینیستا در فینال صدایش قطع نشد. در گروه A، فرانسه، نایب قهرمان جام جهانی قبلی بسیار ضعیف کار کرد و در گروهی که اروگوئه بی نظیر ظاهر شد، آخر شد. میزبان خیلی زود و به دلیل قانون گل زده از رقابت ها کنار رفت تا مکزیک به عنوان تیم دوم راهی مرحله بعد شود. آرژانتین با حضور مارادونا روی نیمکت و مسی درون زمین، حریفانش در مرحله گروهی را قلع و قمع کرد و همراه با کره جنوبی راهی مرحله حذفی شد. همانطور که پیش بینی می شد، آمریکا و انگلیس از گروه C صعود کردند اما گل زده کمتری که انگلیس را در رده دوم قرار داد، سرنوشت سه شیرها را عوض کرد. گروه D دو تیم دراماتیک این جام را درون خودش جا داده بود آلمان و غنا که هر دو صعود کردند؛ پل، هشت پای پیشگو نتایج همه بازی های آلمان در مرحله گروهی را درست پیش بینی کرد، حتی شکست 1-0 مقابل صربستانی که در گروهش چهارم شد! هلند و ژاپن از همان ابتدا اختلاف سطح خودشان با کامرون و دانمارک را نشان دادند و به ترتیب اول و دوم شدند. سرنوشت گروه ایتالیا اما تا آخرین دقایق مشخص نبود، مدافع عنوان قهرمانی اما در نهایت با نتایج بسیار ضعیف و کسب دو امتیاز از سه بازی، پایین تر از پاراگوئه، اسلواکی و حتی نیوزیلند چهارم شد و وداع تلخی را تجربه کرد. پرتغال در گروه G، پرگل ترین برد جام را مقابل کره شمالی به دست آورد و نشان داد راه دروازه این تیم را از سال 1966 به یاد دارد، سرگروه اما برزیلی شد که هم کره شمالی و هم ساحل عاج را شکست داد. گروه H اما با یک شگفتی بزرگ شروع شد، اسپانیای مدعی در اولین گام نتیجه را به سوئیس واگذار کرد و هوادارانش را نگران ساخت. با این حال لاروخا با گل های داوید ویا خیلی زود به خودش آمد و در نهایت صدرنشین و به همراه شیلی، راهی مرحله بعد شد. 
در مرحله یک هشتم نهایی شاهد برگزاری بازی های جذابی بودیم. اروگوئه مقابل کره جنوبی اذیت شد اما با بریس سوارز جوان راهی یک چهارم شد. غنا در وقت های اضافه آمریکا را شکست داد؛ هلند با درخشش ستارگانش یعنی روبن و اسنایدر از سد اسلواکی عبور کرد، برزیل خیلی راحت تر از چیزی که تصور می شد، شیلی را شکست داد؛ آرژانتین با بریس کارلوس توز و گل هیگواین به یک چهارم نهایی رسید، پنالتی زنان قهار پاراگوئه هم سامورایی های سرسخت را شکست دادند. آلمان اما بدون شک به یادماندنی ترین بازی این مرحله را مقابل انگلیس برگزار کرد، مانشافت با نتیجه 4-1 رقیب دیرینه اش را شکست داد اما سرنوشت این بازی با حضور تکنولوژی خط دروازه و تایید شدن گل پرپر شده فرانک لمپارد می توانست متفاوت رقم بخورد. اسپانیا هم در دیداری که گلش بسیار بحث برانگیز بود، پرتغال سرسخت کارلوس کی روش را 1-0 شکست داد. 

مرحله یک چهارم نهایی این جام با چندین صحنه خاطره انگیز در دل کتاب جام جهانی ثبت شده است. هلندی ها با بریس اسنایدری که آن سال کاملا در حد برنده توپ طلا خودش را اثبات کرده بود، برزیل و روبینیوی آماده را حذف کردند. اسپانیا باز هم به سختی و این بار از سد پاراگوئه عبور کرد. دیگو مارادونا و لیونل مسی در تیم ملی آرژانتین به سد محکم آلمان برخورد کردند، دیداری که انتظار می رفت نزدیک پیش برود، با پیروزی 4-0 آلمان جذاب یواخیم لوو به پایان رسید تا مارادونا وداع تلخی با نیمکت آلبی سلسته تجربه کند و مسی هم بدون گل زده به بارسلونا برگردد. با این حال بهترین بازی این جام (بهترین بازی تاریخ جام جهانی؟) میان اروگوئه و غنا برگزار شد. مونتاری ابتدا غنا را پیش انداخت اما بهترین بازیکن جام یعنی دیگو فورلان، کار را به تساوی کشاند. بازی به وقت اضافه رفت و در آخرین لحظات، لوییس سوارز به چهره جام تبدیل شد؛ جایی که مهاجم آژاکس با خطای هند عمدی مانع از ورود توپ به دروازه شد. داور برای غنا پنالتی گرفت اما آساموا جیان امید یک ملت را با کوبیدن توپ به تیرک افقی به باد داد. جیان در ضربات پنالتی ضربه اش را گل کرد اما دیگر دیر شده بود، اروگوئه با پیروزی در ضربات پنالتی راهی مرحله نیمه نهایی شد. 

نیمه نهایی اول میان اروگوئه و هلند برگزار شد. شوت دیدنی فن برونکهورست با گل فورلان پاسخ داده شد اما روبن و اسنایدر باز هم درخشیدند و پنالتی لحظه پایانی پریرا هم چیزی را تغییر نداد؛ هلند برای اولین بار از سال 1978 به فینال جام جهانی رسید؛ سومین مرتبه در تاریخ سرزمین لاله های نارنجی. نیمه نهایی دوم، تکرار فینال یورو 2008 بود. بازی کم افت و خیزی که این بار هم با برتری ماتادورها تمام شد، ضربه سر طلایی کارلس پویول اشک چشم تیم جوان لوو را به راه انداخت و اسپانیا را به اولین فینال جام جهانی اش رساند. یکی از جذاب ترین رده بندی های تاریخ هم در همین جام برگزار شد، دیداری که گل خدیرا نقش برگ برنده آلمان را مقابل اروگوئه بازی کرد و در نهایت مدال برنز را به مانشافت رساند؛ کمترین حق آلمان از این تورنمنت…
این بازی روز 11 جولای 2010 و در استادیوم ساکر سیتی برگزار شد. روبن و اسنایدر، هلند را به فینال رساندند و می توانستند جام را هم به تیم فن مارویک برسانند اما در لحظه سرنوشت ساز، پای راست ایکر کاسیاس در روبن را در موقعیت تک به تک ناکام گذاشت. بازی به وقت های اضافه کشیده شد، هیتینگا با خطای خشن روی آلونسو از بازی اخراج شد و بهترین لحظه زندگی آندرس اینیستا و اکثر بازیکنان این نسل طلایی از راه رسید. سانتر تورس به مدافعان برخورد کرد، توپ به فابرگاس رسید، او توپ را به اینیستا رساند و استکلنبرگ مغلوب نقاش بارسلونا و لاروخا شد. اسپانیا برای اولین بار بر بام جهان ایستاد. 
توماس مولر کفش طلا و جایزه بهترین بازیکن جوان را از آن خودش کرد، جایزه بهترین بازیکن جام به دیگو فورلان رسید، ایکر کاسیاس دستکش طلایی را برد. در 64 بازی این جام، 145 گل به ثمر رسید، کم گل ترین جام جهانی 32 تیمه تاریخ فوتبال. 

اخبار داغ 
2010 و ۲۰۱۴ عالی بودن نمیدونم چرا ۲۰۱۸ اصلا حال نداد
به شخصه خیلی این جام جهانی رو دوست داشتم و خاطرات زیادی در ذهنم تداعی شدن؛ مخصوصا بازیکنای اون نسل که اکثرا فوق العاده و کاریزماتیک بودن
درورد بر مادرت اندرس.مادر خوبی داری

source

توسط varzeshikhabari